Kürt Sorunu

Gerek dış politikada yumuşama görüntülerinin, gerek içeriye yönelik benzer beklentiler pompalanmasının, gerekse ekonomiye dair pembe tablolar çizilmesinin, faşist rejimin yönlendiriciliğinde yürüyen bir algı operasyonundan ibaret olduğu açıktır. Gerçeklik her üç alanda da bunun tam tersidir.

Daha önce de parça parça yazmıştım ama, özetle toparlamak iyi olacak. Erdoğan’ı bu derece aşırıya iten 1 değil, 2 şey var.

Gerek Ortadoğu savaşında gerekse de Türkiye’deki rejimin gidişatında yeni bir evre anlamına geldiğini söylediğimiz Afrin savaşı ve onunla aynı dönemde AKP-MHP ittifakı tarafından seçim yasasının değiştirilmesi, faşist kurumsallaşma sürecinin tamamlanması anlamına gelen önemli bir dönüm noktası olmuştur. Rejim böylelikle körüklediği milliyetçi ve militarist hezeyanla iç muhalefeti iyice etkisiz hale getirdiği gibi, 2019 seçimlerini daha yapılmadan tümüyle şaibeli ve gayri meşru kılmıştır.

Suriye savaşı pek çok açıdan bir düğüm noktasıdır. Meselâ önümüzdeki dönemde emperyalist savaşın nasıl biçimler alacağını, İran’ın durumunun ne olacağını, Kürt halkının kaderinin nasıl şekilleneceğini, bu arada Türkiye’nin emperyalist kamplaşmada tam olarak nerede yer alacağını belirli ölçüde Suriye’deki durum belirleyecektir.

Gelinen aşamada Türkiye’deki Kürt sorununu iç siyaset alanıyla sınırlı ele alamayacağımıza göre, böylesi riskli bir saldırganlığı, sadece, 2019 seçimlerine “giderken” Erdoğan’ın elini güçlendirme çabası olarak düşünemeyiz.

İşçi sınıfının egemenlerin tarif ettiği anlamda bir beka sorunu yoktur. İşçi sınıfının çürümüş kapitalist sistemin yol açtığı ağır sorunlar nedeniyle tüm dünyada ortak olarak ödemekte olduğu ağır bedeller vardır.